Tijdens een bijeenkomst met wethouder Alexander Scholtes spraken Amsterdammers met een licht verstandelijke beperking (LVB) afgelopen september openhartig over de obstakels die zij in het dagelijks leven tegenkomen. Ze vertelden hoe hulp vaak niet aansluit, regels onduidelijk zijn en hoe ze zich regelmatig niet serieus genomen voelen.
Het doel van de bijeenkomst was helder: de wethouder uit eerste hand laten horen hoe het leven voor mensen met een LVB in Amsterdam werkelijk is en hem aansporen om in actie te komen.
De boodschap van de deelnemers was duidelijk: behandel ons als volwaardige mensen, met respect en aandacht. Mensen met een LVB willen hetzelfde als ieder ander: serieus genomen worden, duidelijke informatie krijgen en volwaardig mee kunnen doen in de stad. Hun verhalen laten zien dat kleine aanpassingen en meer menselijkheid een groot verschil kunnen maken.
Zo vertelde Anna dat ze ondanks ernstige klachten door de dokter werd weggestuurd: “Je moet bijna smeken om zorg.” Joke en Albert moesten van de alarmcentrale, die er is om hen te helpen en waar zij maandelijks voor betalen, zelf 112 bellen toen Joke geen lucht kreeg. Wat zij vragen is simpel: rust, vriendelijkheid en professionals die luisteren en tijd nemen.
Ook de gebrekkige samenwerking tussen instanties kwam vaak naar voren. Richard ervaart dat zorgorganisaties langs elkaar heen werken, wat hem en zijn vriendin onzeker maakt. Saoke moest na een verhuizing drie maanden wachten op hulp en belandde daardoor in een crisis. Mireille kreeg in drie jaar tijd zes verschillende hulpverleners. Abdullahi benadrukte dat familie te weinig wordt betrokken.
Hun wens: één vaste contactpersoon, betere samenwerking, duidelijke uitleg en hulp die op tijd beschikbaar is.
Tot slot werd het belang van vrije tijd en ontmoeting benoemd. Bij activiteiten van Stichting Prisma voelen mensen zich welkom en veilig. Plekken waar ze zichzelf kunnen zijn en contact kunnen maken zijn zo belangrijk, maar helaas nog niet vanzelfsprekend in Amsterdam.
De bijeenkomst leverde de wethouder waardevolle inzichten en concrete adviezen op. De deelnemers hopen vooral op één ding: dat hun verhalen niet alleen worden gehoord, maar ook leiden tot echte veranderingen.